Schrijf je in voor mijn nieuwsbrief: e-mail logo


Reacties

Wie is die god — 4 reacties

  1. Als we goed om ons heen kijken zien we toch ook de goedheid van God, maar wij mensen zijn onverdraagzaam en hebben zo’n kort lontje soms denk ik dat we terug zijn bij oog om oog de rest van de tekst kent een ieder. Wij wijzen met een vinger naar die ander en de andere vier wijzen naar jezelf.

    TekeningBen_ReactiesWat je schrijft is waar Liefke. Maar veel gebeurt uit naam van… en dat moet de mensheid eindelijk eens te denken geven.

  2. Ja het is niet te rijmen Ben, ik weet het ook niet meer ,waar moet het heen met de wereld vreselijk ,bedankt voor het mooie gedicht,en laten we hopen dat het ooit een mooiere wereld word zeker voor onze kleinkinderen en voor alle andere kindjes op de wereld .groetjes Hennie

    TekeningBen_ReactiesHoe ouder je wordt, hoe meer je je realiseert dat er nog een toekomst moet zijn na jou!

  3. Dit had ik kunnen schrijven. Ook ik ben gelovig opgevoed, zij het zonder kerk. Wel gedoopt in de gereformeerde gemeente. Heb mijn geloof in de loop der jaren, ziende wat er gebeurde en nog steeds gebeurt, weg voelen glippen. Ik kan het domweg niet met elkaar rijmen, “God is liefde” en dan elkaar uitmoorden in de naam van. En ja, ook ik ben soms egoïstisch en denk eerder aan mijzelf dan aan de mensen aan de andere kant van de wereld. Denk toch dat dat heel menselijk is, al is het niet goed te praten. Bedankt voor het delen van dit gedicht.

    TekeningBen_ReactiesJij ook bedankt voor het delen.

  4. Mooi gedicht Ben.
    Zelf Gerefotmeerd opgevoed ben ik niet meer zo aktief in de kerk,
    maar probeer wel zo goed mogelijk de geleerde leefregels in acht te nemen.
    Mijn ouders gaven het voorbeeld in aastenliefde tijdens WO2 maar spraken daar
    heel weinig over. Toch hoorde ik van derden wat ze zoal “uitgevreten” hadden.
    Letterlijk weinig want er was niet zo veel te eten. Figuurlijk veel, want ze
    organiseerde “etenstochten” naar de Wieringermeer o.a. op de fiets met zeildoeken
    fietstassan. Vaak kwamen ze zonder de tassen terug maar wel met jute zakken vol eten.
    M’n grootvader was zeolmaker van de bruine vloot in Volendam, maar produceerde in de
    oorlog fietstassen, tenten, markiezen e.a.
    Door de ruilhandel kwamen ze als Amsterdammwers samen met hun vrienden en buren de winter door.

    TekeningBen_ReactiesBedankt voor het delen van je herinneringen Gert. Hoe ouder je wordt, hoe meer je rugzak zich vult!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

WordPress spam blocked by CleanTalk.